You notice it.
But you don’t stop.
We want to.
But somehow, we can’t.
The fear of missing out
is louder than our will.
It happens quietly.
Like a whisper from within,
deep-rooted patterns
pull us back to the screen.
One glance becomes ten.
Ten glances become an hour.
An hour becomes a habit.
And somewhere deep inside,
we feel it –
the urge to check,
to react,
to follow,
to know.
We know it distracts us.
We know it steals from us.
And still,
we do it.
Again.
And again.
Only when we truly become still
do we see clearly:
With every look at our screen,
we lose something essential.
Not just time.
But moments.
Small, precious moments
that will never return.
Moments we could have been
truly connected –
to others,
and to ourselves.
Our paradigm shapes
what we can see.
But our awareness
shapes how we live.
And it’s that very awareness –
sharp, clear, awake –
that frees us
from the pattern
that holds us hostage.
So afraid to miss something,
you miss what matters most.
Je hebt het door.
Maar je stopt niet.
We willen het wel.
Maar we kúnnen het niet.
De angst iets te missen –
sterker dan onze wil.
Het gebeurt vanzelf.
Als een fluistering van binnenuit
sturen diep gewortelde patronen
ons terug naar het scherm.
Eén blik wordt er tien.
Tien blikken worden een uur.
Een uur wordt een gewoonte.
We voelen het wel,
ergens diep vanbinnen –
de drang om te kijken,
te reageren,
te volgen,
te weten.
We weten dat het ons afleidt.
We weten dat het ons berooft.
En toch doen we het.
Steeds opnieuw.
Pas wanneer we werkelijk stil worden,
zien we de werkelijkheid helder:
Met iedere blik op ons scherm
verliezen we iets essentieels.
Niet alleen tijd.
Maar momenten.
Kleine, kostbare momenten
die nooit meer terugkomen.
Momenten waarin we écht verbonden
hadden kunnen zijn –
met anderen
én met onszelf.
Ons paradigma bepaalt
wat we kunnen zien.
Maar ons bewustzijn
bepaalt hoe we leven.
En juist dát bewustzijn –
scherp, helder, wakker –
is wat ons bevrijdt
van het patroon
dat ons gevangen houdt.
Zó bang om iets te missen,
dat je mist wat je het meest nodig hebt.
7 truths your heart remembers –
but your mind forgot.
No pressure. No noise. Just stillness.
