2/8 – DE CONFRONTATIE

Dit levert het je op

De intense ervaring van The Last Hour Experience en het persoonlijk onder ogen zien van je eindigheid hier, levert in essentie twee dingen op:

1. De angst voor de dood vermindert;
2. Het levensbewustzijn neemt toe, met als gevolg dat de waardering voor en de vreugde in het leven vergroot.

Door de confrontatie met je angst voor de dood aan te gaan, deze te benoemen en ‘het beest in de bek te kijken’, neemt je angst daarvoor in grote mate af.

Want waar we voor wegduiken en wat we wegstoppen, komt altijd sterker terug. Maar wat we durven te erkennen en benoemen, lost op en verdwijnt.

Daar is wel moed voor nodig.

Named must your fear be before banish it you can. Yoda - Star Wars: The Empire Strikes Back

Anderzijds kom je door The Last Hour Experience en de bijbehorende aftercare, anders in het leven te staan.

Je denkt nóg bewuster na over je waarden en hoe je wilt leven. Wáár je voor wilt leven. Het bewustzijn van het leven dat er is, als tijdelijk en niet-vanzelfsprekend gegeven, wordt vergroot.

Paradoxale crux:
Door je eigen dood,
te durven aanzien.
Niet meteen het voornaamste,
misschien
Wordt je leven veel betekenisvoller, rijker,
en…aantrekkelijker bovendien.
Het gaat bloeien.
Er valt meer
kleur te zien.

Julian van der Wouden – Vita Florentis

Einde distantie van de discrepantie

Dit bewustzijn brengt iets heel waardevols met zich mee: we kunnen de kloof dichten in ons leven tussen weten en doen.

Want het lijkt wel of wij mensen parallelle levens kunnen leiden.

Aan de ene kant weten we wat goed voor ons is. Aan de andere kant kunnen we dat compleet negeren en, meestal gestuurd door lagere driften, het tegenovergestelde – destructieve – verheffen tot daden.

Vervolgens kunnen we ons verbazingwekkend gemakkelijk distantiëren van deze gapende kloof.

Die discrepantie, raakt de kern van Vita Florentis.

Want we wéten dat zulk gedrag ons spijt zal gaan opleveren aan het eind van de rit. Maar waarom doen we het dan?

De kunst is het op één lijn brengen van die verschillende, parallelle alter-ego’s in ons, met ieder hun uiteenlopende, conflicterende belangen en contradictoir aan ons hogere belang.

Om ze in het gareel te brengen en te houden, als kikkers in een kruiwagen, is het zaak onszelf – de alter-ego’s – diep in de ogen te kijken.

Daarvoor is er geen betere spiegel dan onze eigen eindigheid tot leven te brengen.

Want om het leven wat we eigenlijk willen leven, steeds weer te laten saboteren door de verschillende alter-ego’s in ons, daarvoor is het leven te kort.

Veel te kort.

"Tyler, I want you to listen to me very carefully...My eyes are open." Fight Club - vlak voor het beslissende moment waar de hoofdpersonage zijn alter-ego Tyler Durden (in fysieke zin zichzelf dus) wil elimineren.

Verrassend open en eerlijk

Alhoewel het idee van ‘het beginnen met het eind’ – voor wie niet beter weet en de context en het doel niet kent – in eerste instantie misschien best wat spannend of zelfs luguber mag klinken, is het een feit dat er op deze manier dingen gezegd en gedeeld worden die je anders voor je zou houden.

Op het moment dat het einde nadert, zijn we vaak ineens verrassend open en eerlijk.

Te vergelijken met het fascinerende fenomeen van een gesprek waarin je heel lang over koetjes en kalfjes spreekt, om vervolgens bij het afsluiten en uit elkaar gaan, ineens nog werkelijk te durven zeggen wat je eigenlijk zou moeten zeggen.

De urgentie ineens duidelijk wordt van: ‘nu of nooit’. Als er geen tijd meer is, móéten we wel.

En dat komt omdat de angst wegvalt tegen de noodzaak. Ons ego heeft niets meer te verliezen. Het maakt niet meer uit.

Alle façade en alle maskers die we zo vaak dragen, vallen weg in het licht van onze aardse eindigheid en fysieke sterfelijkheid. Ineens blijft de waarheid over. Alle opsmuk elimineert en wat resteert is authenticiteit. Wie we werkelijk zijn en wat echt relevant is. En als we daar niet op voorbereid zijn, kan die waarheid heel hard aankomen.

Rien ne va plus.

Leefden we wel all-in?

En dan ineens valt het kwartje…

Door The Last Hour Experience ontstaat de unieke situatie dat je ineens geconfronteerd wordt met jouw eigen einde. Jouw laatste uur. Onvoorbereid. Nu. Geen weg meer terug.

Hoe heb je geleefd?

Deze ervaring kan heel intens zijn. Als je er te veel voor bent weggedoken, doet het je ineens dringend beseffen dat dit leven eindig is.

Dat er maar beperkt tijd is. Iets waar we door de alledaagse drukte, ruis en sleur te weinig bij stil staan.

We weten het rationeel donders goed, maar we voelen en beleven het niet. Stoppen de te confronterende gedachtes maar snel weer weg, en daarom leven we er niet blijvend naar.

Veel mensen lijken daardoor te leven alsof dit leven een generale repetitie is voor een later leven. En leven niet consequent en met overtuiging voor wat er écht voor ze toe blijkt te doen. Een leven dat dat doel dient.

Maar dit ís het leven.

NU.

Wat doe jij met die tijd?

11 Lessen van Onschatbare Waarde Ontvangen?
11 valkuilen voor iedere persoon om bewust van te zijn en vandaag nog een betekenisvoller leven te leven.
Gratis, zonder spam en zonder verplichtingen